Vanmorgen weer vroeg uit de veertjes. Om 6.00 ging de wekker. De koffers weer even up to date maken want we vertrekken naar een andere slaapplaats. Ngorongoro Sopa Lodge. Even ontbijten en gedag zeggen tegen Timothy en Jackson (nee niet Michael Jackson) Hele aardige jongens die ons goed geholpen hebben. Nu is het hier wel zo dat iedereen je goed helpt. Ze proberen je het helemaal naar de zin te maken en niets is te gek. We hebben gezien dat sommige toeristen daar flink gebruik van maken. Bijvoorbeeld als je aankomt bij je hotel staan er kruiers klaar om je koffers naar je kamer te brengen. Sommige mensen geven dan niet alleen hun koffer aan de kruiers maar ook hun handbagage, camera’s en fototoestellen.
Net voor vertrek naar het masaidorp door de Serengeti hebben we nog even een foto gemaakt bij de landrover met de Praxis shirts die ik van Karin mee heb gekregen. We hadden veel bekijks want die shirts waren knalgeel en hadden lange mouwen. Ze kwamen even voelen wat voor stof het was. Na de fotoshoot hebben we de shirts aan de medewerkers van het hotel gegeven. Ze stonden erom te springen!
Tijdens de rit naar de Masai kwamen we aan dieren niet tekort. Olifanten, buffels,Giraffe,Leeuwen, Hyena’s en hele mooie vogels….sommige zien er echt heel vreemd uit..daar zal de gezegde “Vreemde vogel” wel vandaan komen. Ach, en wat zullen die dieren wel niet denken als ze onze koppen uit de auto zien steken. Die komen de rest van de dag ook niet meer bij.
Oeps…en toen hadden we een lekke band. De regel is dat iedereen uit de auto moet en dan kijk je toch wel even of het veilig is want je staat immers in de Serengeti. Gelukkig was het probleem zo verholpen en we hebben geen enge beesten zien loeren. Er liepen wel wat zebra’s maar dat was te overzien.
Bij de Masai aangekomen werden we warm onthaald met een welkom dans…De mannen staan aan de ene kant te springen en te oe aaoe’en en de vrouwen aan de andere kant. En natuurlijk mochten we een dansje meedoen. Ze springen en blijven springen maar het was weer erg warm dus we waren blij dat ze het bij een kort dansje hielden. Daarna gingen we in 1 van de hutten kijken. Tjeetje mineetje wat zijn die dingen klein! Ze hebben geen stroom. In het midden zit een kuil in de grond en daar word eten op gekookt. Er is een gedeelte voor de ouders om te slapen en een gedeelte voor de kinderen. Door de kieren komt wat daglicht maar dan heb je het ook gehad. De vrouwen bouwen deze hutten (mannen gaan op jacht) en doen er 2 weken per hut/huisje over. In dit masai dorp wonen 123 mensen. De kinderen zaten op het moment van onze aankomst in de klas. Het lokaal…takken en een takkendak erop was gevuld met maar liefst 47 kinderen! Het water wat ze hebben word besteld in een nabij liggend dorp en word gebracht met een vrachtwagen. Ze hebben grote gaten in hun oorlellen waarin de een doosje stoppen om fijngemalen tabak in te doen om te snuiven. Onder hun lange kleden hebben ze niets dus ook geen zakken om het in te doen. Ze stinken een uur tegen de wind in…pfff…maar dat komt omdat ze zich insmeren met een bepaalde olie die ook roofdieren niet lekker vinden ruiken en ze daardoor niet worden aangevallen. Ze worden wel steeds moderner want er lopen er veel met en mobieltje rond. Ze verkochten daar allerhande spullen gemaakt van kralen..whoeoeoe…da’s net iets voor mij! Ik heb 2 armbandjes gekocht. Ook vond ik het wel grappig om een tekening op mijn gezicht te krijgen net als de masai. Ze vonden het vreemd maar hoe langer we er over aan het praten waren hoe meer mannen zich rondom ons verzamelden. Ze vertelden dat het niet voor vrouwen is maar alleen voor mannen omdat dat de strijders zijn. Ze moesten er erg om lachen en hebben toch een tekening op mijn gezicht gezet.
Daarna zijn we doorgereden naar Olupai Gorge. Daar hebben ze jaren en jaren geleden botten opgegraven van mens en dier en hebben daar een museum opgericht. Je kunt er foto’s maken van het archeologisch gebied en je kunt zien op platen wat ze er in de loop van de tijd ontdekt hebben. Olupai is een sisalplant waar touw van word gemaakt.
De weg naar Ngorongoro was er hobbelig en ik voelde dat het niet goed ging. Hoopte dat we snel bij de lodge aan zouden komen. Aangekomen was het weer een prachtige lodge! Het uitzicht is schitterend en we kijken recht in de krater. jeroen wilde graag de wandeling doen langs de kraterrand en onze gids is op zoek gegaan naar iemand die kon lopen. Het is namelijk mogelijk dat je wilde dieren tegenkomt en dan is het gebruikelijk dat er iemand meeloopt met een geweer. Sahele kon geen ranger gevonden krijgen maar omdat ze niemand teleur willen stellen bracht Sahele een Masai jongen mee en die had een speer bij. Die hebben ook ervaring met wilde dieren. Jeroen heeft genoten van het mooie uitzicht over de krater. Hij heeft 1 lid gezien van de small five..de leeuwenmier. Wroaaaar…
Ik ben bij de lodge gebleven en heb even uitgerust. Ik wilde mijn buideltasje gaan maken want die was nogal ingescheurd. Ben naar de receptie gelopen en vroeg om een naald en draad maar kreeg een naaister! Zij heeft mijn buideltas weer gemaakt en hoefde er niets voor te hebben.
Na het eten zijn we naar onze kamer gegaan. Iedereen word ‘s avonds naar zijn kamer gebracht i.v.m. dieren in de bosjes die liggen te loeren op een lekker vleesje…
‘s Avonds hoorden we een vogel krijsen. Jeroen ging kijken met de zaklamp…hij zag niets dus we hoopten dat het gekrijs snel over zou zijn. Nu bleek achteraf dat het gekrijs niet van een vogel was. Vogels slapen ‘s nachts , behalve de uil. Het gekrijs was van een Hyena!! Jeroen mag dus nooit meer gaan kijken als ie iets hoort….
We waren moe en voldaan dus nachtrust hadden we wel verdiend. Ik ga op bed zitten, steek mijn voet onder de dekens en wist niet hoe snel ik er onderuit moest! Daar lag iets warms en toen ik er tegenaan kwam bewoog het! Waaaaaa….!!!! Jeroen ging voorzichtig kijken welk gedrocht bezit had gemaakt van mijn slaapplek..proest…bleek het een warme kruik te zijn! Je verwacht toch ook geen warme kruik in je bed als het buiten 20 graden is? Dat was alweer een heel avontuur op zich…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten