Donderdag 17 Februari Spicetour en vrijdag 18 Februari weer thuis!

Vanmorgen waren we al vroeg wakker! Kwam wel een beetje goed uit want we moeten om 12.00 uitchecken bij Ocean Paradise Resort en dan hebben we tenminste nog genoeg tijd om alle spullen te controleren en in te pakken. Eerst even ontbijten en daarna nog even bij het zwembad gezeten tot een uur of 11.45. Terug naar onze kamer want de kruiers zouden onze koffers om 12.00 komen halen. Voor de echte check out nog even ons laatste verhaal op de blog gezet maar helaas de snelheid was niet optimaal. We gingen nog even lunchen op ons gemak (pole pole = langzaamaan). We werden om 14.00 opgehaald door onze chauffeur die ons naar de Spice tour bracht die we geboekt hebben op deze laatste dag van vertrek. In deze tour loop je door de bush bush en laat iemand je zien, proeven en ruiken welke kruiden er hier op het eiland groeien. Pfff….de een stinkt nog harder als de ander. Je kunt zien hoe ze groeien en van welke boom/ plant wat word gebruikt. Van sommige maken ze cosmetica terwijl van andere planten vicks word gemaakt en de volgende kleurmakers van eten zijn. De jongen maakte van palmbladeren allerlei sieraden en op het eind liepen we er echt als 2 malloten bij…we waren gekroond als de koning en koningin van de kruidentour. De lokale bevolking mag daar het gebied van de tour in en uit lopen om te pakken wat ze nodig hebben. Gewoon omdat ze het niet breed hebben…

Na de tour konden we ook nog wat vruchten proeven en als je wilde kon je souvenirs kopen. Wij hadden onszelf al voorzien van souvenirs in Stonetown dus helaas was er die dag via ons geen omzet..helaas pindakaas!

We gingen na de tour als een haas naar het hoofdkantoor van ZAN tours om te betalen en daarna door naar het vliegveld. Er stond al een flinke rij….maar….de chauffeur stapte mee uit en liep heel de rij voorbij zodat wij meteen in konden checken…wauw dat ging snel en dat was fijn want dan konden we gelukkig nog fatsoenlijk eten en onze malariapillen innemen. Eerst gingen we van Zanzibar om 19.20 naar Dar es Salaam waar we om 19.50 aankwamen. Daar stond helemaal een rij waar je bang van werd! Dat het zo druk was komt omdat er bommen van het leger die in opslag lagen zijn ontploft en daardoor het vliegveld gisteren gesloten was. Er zijn 12 mensen overleden. Al die mensen die gisteren vertraagd zijn staan nu dus ook in de rij en moesten opnieuw inchecken. Na enige tijd zijn we de incheckbalie gepasseerd en gingen we op zoek naar eten. We hebben hier het slechtst gegeten van allemaal..Jekkie! Als Gordon Ramsey hier zou komen eten dan had ie reden om te vloeken! Een kipburger van plastic en kippenpoten zo taai waarmee je de ruiten in kon gooien. Het werd geserveerd met friet dus dat maakt een hoop goed. Ik vroeg of ze er mayonaise bij hadden. Yes, zei de jongen en hij kwam terug met mosterd, Curry en ketchup. Ach, kleinigheidje blijf je houden. De malariapillen achterover werken waarvan ik moet zeggen dat we er gelukkig geen bijwerkingen van hebben gehad. Thuis nog een week doorslikken en dan is de kuur af…zo hebben we thuis bij elke maaltijd toch nog een beetje vakantiegevoel!

Om 1.30 stegen we op met KLM maar Jeroen en Ik zaten niet naast elkaar. We zaten achter elkaar en probeerden nog te wisselen maar helaas. Naast Jeroen zaten 2 dames die samen reisden en naast mij 2 stokoude mensen. Dat zou wat worden als ik er uit moest voor het toilet….ik zag de bui al hangen. Ben van te voren even naar het toilet gegaan en gehoopt dat ik niet meer hoefde tijdens de vlucht. Voordat die mensen van hun stoel af zijn heb ik het al in mijn broek gedaan. Haha…

Om 8.05 uur zijn we geland met zo nu en dan een hazenslaapje…GE-BRO-KEN!! Snel door de paspoortcontrole..langs de douane waar ze vragen of je niets aan te geven hebt….dat hebben we  wel maar dat zeggen we niet…We hebben een paar schelpjes en 2 stenen uit de Ngorongorokrater en een olifant. De oli hebben we eruit laten lopen en de fant opgevouwen in de koffer.

Uiteindelijk stonden we om 8.35 buiten en waren we om 10.10 thuis….Gotsiemikke…wat is het hier koud!! Dat scheelt 30 graden en een jas!

We gaan de wassen draaien spullen opruimen en dat betekent ook het einde van deze blog.

We kijken terug op een hele mooie vakantie in een prachtig land met enorme verschillen tussen arm en rijk waar lieve, behulpzame mensen wonen.

We hopen dat Praxis snel een nieuwe prijsvraag lanceert….

Iedereen bedankt voor het lezen van onze avonturen en als je de foto’s een keer wilt zien…de koffie staat klaar….

 

Groetjes Jeroen en Lucy

Woensdag 16 Februari Rif wandeling en varen met de Dhow

Vandaag gingen we om 9.30 met Daniel een wandeling maken naar het rif. Jeroen heeft van te voren nagevraagd of men erg nat kan worden daar ik niet zo’n waterrat ben. Hooguit tot je enkels dus dat durf ik wel aan. Van  zee-egels tot zeesterren , zeewier , mooie blauwe visjes , zeekomkommers en andere vreemdsoortige zeediertjes kwamen aan ons voorbij totdat plons…ja hoor tot aan mijn bovenbenen in het water. Ik zei tegen Jeroen” Goh, mijn enkels zitten vandaag wel erg hoog”! Het water in de Indische oceaan was erg warm. Er liepen eilandbewoners met de mooiste schelpen en zeedieren in hun handen rond en een man had zelfs een zeester in zijn broekzak zitten. Je kunt er foto’s en film van maken zoveel je wilt. Er zaten 2 jongens een octopus uit zijn holletje te peuteren en een meisje had een ballonvis gevangen. Ik vroeg of hij giftig was en als dat niet zo was of ze hem op zouden eten. Ja antwoordde ze, en onze gids sneed hem zonder pardon open om te laten zien welk deel ze opeten. Ze eten alles wat los en vast zit. Hij nam schelpen mee…van die soort hoorntjes met tijgerprint en  zou ze later op het strand kapot gooien en dan opeten wat erin zit.

We hebben meteen onze beenspieren geoefend want dat voel je wel na zo’n 1 uur en 45 minuten wandelen met het water als tegendruk.

We gingen na de wandeling even snel naar het zwembad want daar stond onze tas om batterijen te wisselen van de camera en fototoestel want de boottocht was om 12.00 Dan was het hoogtij. We gingen varen met een Dhow. Het is een bootje die gebruikt word door eilandbewoners om de dagelijkse visvangst in te gooien. Het bootje is gemaakt van mangobomen. Dit houtsoort blijft drijven en dat is dan toch best een prettig gevoel. Het is een zeer smal bootje en heel grappig om dit eens mee gemaakt te hebben. Het is niet gebouwd op toeristen. We konden zitten en dan heb je het ook wel gehad.

We gingen met een snelheid van 20 kilometer per uur en na 45 minuten stonden we weer aan wal. We hebben geluncht en zijn aan het zwembad gaan liggen tot wel een uur of 17.00.

Daarna douchen, blog weer bijwerken, blog online gaan zetten bij de bar want alleen daar is internet verbinding. Na het computeren de laptop terug naar de kamer en zijn we gaan eten.

Morgen gaan we voor vertrek de spice tour doen en dan naar huis. Het zal een vermoeiende dag worden maar we kunnen terugblikken op een geweldige vakantie!!

Dinsdag 15 Februari Luieren aan het zwembad

Vandaag gingen we er om 8.00 uit. We hebben meteen onze zwemkleding aangetrokken en naar het ontbijt gelopen. Daarna lekker de hele dag aan het zwembad gelegen. Als je plat gaat liggen dan kijken je tegen de wuivende palmbomen aan , kijk je naar links dan zie je de zee en kijk je naar rechts dan zie je het mooie blauwe water van het zwembad. Jeroen is wat gaan zwemmen en is daarna met de jongens van het animatieteam gaan tafeltennissen. Hij is op het strand gaan vragen of we een keer met een bootje mee konden varen maar het bootje wat Jeroen op het oog had is van de lokale bevolking. Het heet een Dhow. Geen enkel probleem…de visserij , waar het normaal gesproken voor gebruikt werd gaf de laatste dagen weinig aan inkomsten dus morgen was goed. Hij heeft ook meteen gevraagd wat een rif wandeling kost.

Morgenvroeg staat weer vol gepland…morgenmiddag weer bakken….

Na de lunch begon het weer te betrekken..het begon donker te worden en veel mensen kozen eieren voor hun geld en pakten hun biezen. Rond 17.00 besloten wij toch ook maar om naar ons appartementje te verkassen. Het was donker en het werd steeds dreigender totdat het onweer losbarstte.

Snel de kamer in , licht aan…chips…weer de stroom uitgevallen. Dat is hier zowat elke dag al gebeurd maar  je doet er niets aan. Het heeft wel iets en gelukkig hadden we een (3) zaklampen bij. Alles moet nu even in het gezelschap van een zaklamp anders stoot je zeker je knoest wel ergens aan. We probeerden de blog nog bij te werken maar blindtypen kan ik niet. Om 19.00 zijn we maar richting het restaurant gelopen wat het idee was van meerdere mensen want daar was licht. Zo leken we net allemaal muggen die op het licht afkwamen. We gingen uiteindelijk aan tafel met 2 dames uit Rijswijk. Gezellig zitten keuvelen en zo werd  het al snel later. De General manager kwam iedereen persoonlijk vertellen dat het probleem van de stroomstoring weer verholpen is en nog geen half uur later viel ook alle stroom uit in het restaurant. Haha…er waren meer mensen zo slim om een  zaklamp mee te nemen……

Maandag 14 Februari Excursie naar Stonetown

Het is Valentijnsdag!! Aaach, Jeroen heeft vanuit Nederland een kaart meegesmokkeld…wat is het toch een schatje he…..

Vandaag een tripje gemaakt naar Stonetown onder begeleiding van een gids. Je kunt het op eigen houtje doen maar dan zie je minder. Een gids weet alle uithoeken te vinden en het is een veiliger gevoel. Om 8.30 werden we opgehaald en het was zo’n uurtje rijden. Het was erg warm dus uit voorzorg hebben we water meegenomen vanuit het hotel. Onze gids vind Nederlands maar een rare taal…de G en de H zijn moeilijk voor hen en hij schiet ervan in de lach als hij Goedemorgen oefent of Hallo, hoe gaat het…

We zij in een anglicaanse kerk geweest en hebben een standbeeld gezien die speciaal voor de slaven is gemaakt om ze te herdenken. Vlakbij is een schooltje en daar mochten we ook even binnen kijken. Jeroen ging in de lesbanken zitten en de kinderen hadden even pauze. Ze vinden het geweldig als ze zichzelf kunnen zien op de camera.

Daarna gingen we naar een gebouw waar men vroeger slaven vast hield. Verschrikkelijk moet het geweest zijn voor die mensen. Er waren 2 hokken waar in het ene deel 50 mannen werden vastgehouden en in het andere deel zaten gemengd , 75 vrouwen en kinderen. Ze konden zitten op een plateau en als ze naar het toilet moesten dan konden ze het van het plateau afkomen en op de grond hun behoefte doen. Er zaten per ruimte maar 3 gaten in de muur om verse lucht aan te voeren. Veel mensen zijn er door verstikking doodgegaan en werden voor de ogen van hun medegevangenen weggesleept.

Daarna over de markt…heerlijk ik hou van de markt maar niet van deze! Bweeeeeh!! Getsie een vis en vleesmarkt. Het stinkt er een uur tegen de wind in..(nog erger als de masai) en het is aanbevolen om daar de gehele tour door je mond te ademen. Echt hygiënisch is het niet en ze verkochten alles wat los en vast zat. Bij het vleesgedeelte zie je ook dingen die niet te begrijpen zijn maar zo doen zij het nu eenmaal. Er lag een bek van een koe(?) op tafel met tong en tanden er nog aan..ook dat word verkocht. Hup, en snel door naar de kruiden…van alles hebben ze te koop en je kunt er als kok je slag wel slaan. Door naar de groenten wat gelukkig al weer snel op de supermarkt begon te lijken en de stank trok langzaam weg.

De kippenmarkt lijkt wel op de vogeltjesmarkt in Antwerpen. Allerlei manden waarin kippen en kuikens zitten die verkocht worden voor de slacht. Ik zei tegen de gids dat ik rondleidingen heel leuk vind maar die slachtpartijen niet hoef te zien. Jeroen zei:” Dan loop ik wel mee” Maar gelukkig gingen we niet kijken hoe dat in zijn werk gaat. (Ramptoerist!)

Er woont 95 procent moslim en 5 procent overig. Je merkte het goed. Heel veel vrouwen met hoofddoeken en zelfs in boerka.

We zijn door de smalle steegjes gelopen om nog wat souvenirs te scoren en dat is ons goed afgegaan.

De gids riep:’ Kom hier eens kijken” en stond onder een boom naar boven te wijzen. Het was een boom waarvan een grote spinsoort zijn huis had gemaakt. Hartstikke leuk voor die spin maar ik kom niet bij die boom in de buurt. Ik zie de foto wel..en dat vind ik al eng…huuuu…griezels!!

Daarna zijn we nog naar het huis van de sultan geweest wat inmiddels is omgetoverd tot een museum genaamd “house of wonders”. Even langs de boulevard en het oude Portugese fort wat nu een theater is met vele souvenirwinkeltjes erbij.

Terug naar het hotel waar we om 13.30 aankwamen. Even lunchen en verder de middag aan het zwembad gelegen. Jeroen heeft meegedaan met Beach volleyballen en Lucy heeft de blog weer bijgewerkt.

Zondag 13 februari Lekker lui doen dag….

Heerlijk uitslapen! Naja een beetje dan want je word vanzelf al vroeg gewekt door het zonnetje wat door de kieren van de  gordijnen heen piept. Om 10.30 moesten we wel bij de receptie zijn want iemand van Leopard tours kwam onze gegevens checken over de terugvlucht en ons vertellen over welke excursies er te doen zijn. We hebben een excursie geboekt naar Stone Town( De hoofdstad van Zanzibar) en op de dag van vertrek gaan we een spice tour maken. Na het gesprek zijn we het resort gaan verkennen want het is best groot. Het ene restaurant word gebruikt voor alleen het ontbijt en het andere voor de lunch en het het diner. Ook is er een apart ala carte restaurant. Na de verkenningstocht zijn we de laptop gaan halen en hebben we een inlogcode gekocht om te internetten en de blog aan te kunnen vullen plus de mail te checken. Het kost voor Wi-Fi 5 dollar per dag. Valt mee. Het internet is snel en we hebben meteen de blog aan kunnen vullen met  verhalen en foto’s die we afgelopen dagen genomen hebben.

We zijn na het internetten lekker op ons eigen privé balkonnetje gaan zitten en hebben een koel glaasje drinken uit de minibar gevist. Jeroen was even op bed gaan liggen want hij was moe. Zal wel van afgelopen dagen zijn met de combinatie van de warmte hier.

Ze komen hier je bed opmaken en dan leggen ze er allemaal  bloemetjes op. Ze doen de gordijnen open die ze vastmaken met een strik. De klamboe draperen ze weer netjes in alle hoeken van het bed en als ze daar mee klaar zijn komen ze wat uurtjes later terug om de gordijnen weer dicht te doen de klamboe weer over het bed te hangen en de kamer in te sprayen met een insecten dodend goedje.  Zo blijft men hier bezig. Er is heel wat personeel op de been van tuinmannen/vrouwen tot IT manager en food assistant en ga zo maar door.

Het diner was in buffetvorm. Wel makkelijk want dan kan je lekker zelf rondlopen en kiezen wat je wilt. Dan ga je nog een keer en nog een keer en 6 keer voor het toetje…nee hoor…we zitten met dit weer snel vol dus houden we het klein.

Op tijd naar bed want morgen kraait de haan om 7.15

Zaterdag 12 Februari Op naar Ocean Paradise Resort

Vandaag ging de wekker om 6.00. Sahele haalt ons op om 7.30. We hebben dus nog wat tijd om de kamer te controleren en te kijken of we niets vergeten zijn en om te ontbijten. Als je je huisje uitkomt staan er buiten al kruiers te wachten om je koffers te dragen. Wat worden we toch verwend! Op het pad lag een mega kever..tjee..wat een joekel..getsie bah!! Jeroen ging er meteen foto’s van maken, de kever lag op zijn rug te spartelen maar een kruier pakte hem op en zette hem goed neer zodat Jeroen ook een foto kon maken van de bovenkant. Het was een neushoornkever…dit is nummer 2 van de small 5!

Na het ontbijt zijn we de reis naar het vliegveld begonnen. We zijn nog even gestopt om een foto te maken van de Ngorongorokrater. Een tijdje later (het was een lange rit) zijn we gestopt bij een termietenheuvel van wel 2,5 meter hoog! Onderweg nog even getankt bij het dorpje Karatu en zijn we langs Mto wa Mbu gekomen waar we eerder deze week een rondleiding hebben gehad. Ook even een stop voor een foto bij Lake Manyara.

Aan het begin van Arusha is een souvenirshop waar we een paar dagen geleden ook binnen zijn geweest en nu gaan we er even een sanitaire stop maken. Ook wilde ik oorbelletjes kopen van Tanzaniet, dit is de steen die gewonnen word bij de kilimanjaro, The roof of Africa. Jeroen heeft er een t-shirt gekocht en ik heb toch maar bedankt voor de tanzaniet oorbellen want die kosten maar liefst 350 dollar!

Na 20 minuten rijden kwamen we aan bij Arusha Coffe Lodge voor een lunch. Eerst even een enquête formulier invullen over de chauffeur/gids want hij gaat ons verlaten. Hij gaat terug naar zijn vrouw en kinderen en zijn land om de mais te oogsten. Nog even een laatste foto van ons drieën en dan..Houdoe..euh…Kwaheri!!

Na de lunch om 13.15 kwam iemand anders van Leopard tours ons ophalen om ons naar het vliegveld te brengen. Dat was een uurtje rijden. De vlucht ging om 15.20 en schijnbaar hoef je hier niet lang van te voren binnen te zijn net als op Schiphol.

We kwamen aan en er stond me toch een rij van hier tot aan heb ik jou daar! In de bakkende zon , achteraan sluiten maar we waren gelukkig snel in de schaduw. Binnen liep alles door elkaar. Er was geen overzicht en geen borden waar je af kon lezen waar je in de rij moest staan of bij welke balie je terecht kon. Onze vlucht de PW 431 zou om 15.20 vertrekken en dat is ook gebeurd, zonder ons en vele anderen. De vlucht was overboekt en daar zaten we dan. We kregen eetbonnen en mochten allemaal boven in het restaurant gaan zitten wachten. Ik ben op shoptour gegaan en heb geprobeerd de shillingmuntjes te pakken te krijgen. Ze zijn er van 5 , 10, 20 , 50, 100 en 200 shilling. Ze worden niet meer gebruikt door de Tanzanianen. Op de 5 cent na heb ik ze allemaal. De tijd schoot zo lekker op! Uiteindelijk hebben ze een vliegtuig gevonden maar die werd vastgehouden in Nairobi. We hebben om 18.15 eten gekregen en om 20.15 zaten we in het vliegtuig. Dan ben je nog niet weg want de koffers moesten nog geladen worden. Het regent en het stormt en we moeten het water over in een vlucht van 1 uur en 10 minuten. Om 22.00 kwamen we aan. Er stond weer iemand te wachten van Leopard tours. Die heeft daar al die tijd staan wachten!! Hij had lekkere natte handdoekjes bij en voor ieder een flesje water. Heerlijk!Op het dashboard van de auto konden we de buitentemperatuur aflezen…28 graden!! Het is 1 uur rijden naar Ocean Paradise resort waar we om 23.15 aankwamen. Even inchecken en de kruiers hielpen weer met de koffers. We kregen wat eten mee maar we waren te moe om te eten. We hebben lekker geslapen, klamboe om het bed en airco aan.

Vrijdag 11 februari Safari in de Ngorongoro krater

Vanmorgen werden we om 7.30 al opgehaald voor een safari in de krater. Gelukkig was de rit naar de krater niet al te lang en waren we er in een mum van tijd zonder een al te hobbelige weg. Jeroen en ik wilden graag op de foto onder een acaciaboom (parapluboom) en dat is gelukt. Eerst moesten we wachten om te zien of het veilig was om uit te stappen…snel eruit…onder de boom…Sahele maakt foto en hoepsie, terug de auto in. Zo, die hebben we ook in onze collectie.

Wat een dieren lopen er rond…tjonge! Weer leeuwen, buffels, olifanten, gazelle’s, Zebra’s met kleintjes en Gnoe’s met kleintjes. De zebra’s zijn in December geboren en de Gnoe’s komen in de 1e 2 weken van februari ter wereld dus daar hebben we mooi geluk bij. De krater is heel groot. Gek dat je in een krater rond kunt rijden. Er is zoveel verschillend leven te zien. Er is veel gras er zijn meren er staan wat bomen en rotspartijen.

Rond 13.00 gingen we eten bij een meer waar nijlpaarden in zwommen en een pelikaan. Het is de bedoeling dat je je lunch in de auto opeet want bij de picknickplaats vliegt de black kite rond. Een vogel met een spanwijdte van ongeveer een meter. Als je je eten buiten op zou eten dan is de kans heel groot dat je het kwijt bent. Ze gritsen het vanuit de lucht  zo uit je handen en kunnen je dan ook nog aardig verwonden. Het begon te regenen en te bliksemen dus haast hadden we niet. We hadden een mooi uitzicht en we zaten droog.

Na de bui zijn we snel naar de toiletten gelopen maar jongens toch wat stinkt het daar! Even 2 minuten je adem inhouden dus…

We zagen de zwarte neushoorn toen we de picknickplaats verlieten! Yes dat is nummer 5 van de Big 5!! We hebben ze nu allemaal gezien. De leeuw,olifant,buffel,luipaard en neushoorn. Weliswaar niet op een dag maar dat mag de pret niet drukken. In totaal hebben we 8 neushoorns gezien..het feest is compleet!

Sahele roept vaak wat voor dier het is en dan zeg ik het op camera….we verstonden hem niet altijd al te best dus nu staat er iets op camera wat niet helemaal (ahum) juist is.hihi…een redelijk grote vogel liep door het gras en Sahele zegt: “Look, it’s a Cory Bustard’! Ik zet het op film en zeg:”  En dit is de Cory Bastard”! Het scheelt 1 letter en dan is die vogel ineens een klootzak maar Jeroen lag dubbel.

Als er iets te spotten valt dan houden de rangers elkaar op de hoogte. Zo ook deze keer want Sahele hield het gas goed vast. Het was ook heel speciaal want in het gras lag een python van wel 2,5 meter lang! Wow..gaaf hoor!

Om 17.00 waren we terug bij de lodge en hebben een mooie dag achter de rug. We wilden nog even wat foto’s en film maken en ontdekten we een aapje in de container bij de ingang van het hotel. Die was vast op zoek naar wat lekkers.

Morgen vertrekken we naar Arusha waar het vliegveld zich bevind. We nemen dan afscheid van Sahele maar we zullen hem mailen want we hebben adressen uitgewisseld. Normaal gesproken als hij niet hoeft te werken voor Leopard Tours dan is hij boer. Hij is 41 en heeft 3 kinderen. De oudste is 18 jaar.